Operis Heraldici Principia
Blazonowanie

Blazonowanie

Blazonowanie to słowny opis herbu, posługujący się fachową terminologią i ustalonymi regułami. Najdoskonalszy rozwój osiągnęła sztuka blazonowania we Francji, gdzie już w XIII w. powstało odpowiednie słownictwo, będące wzorem dla innych krajów romańskich, ale też dla heraldyki Wysp Brytyjskich, gdzie używa się odpowiednich francuskich nazw. W polskiej heraldyce sztuka blazonowania nie została do tej pory w pełni wypracowana.

Celem blazonu jest opisanie danego herbu w możliwie krótkich i precyzyjnych słowach, koncentrując się tylko na niezbędnych informacjach, opuszczając to wszystko, co jest oczywiste (n.p. kierunek zwrotu zwierząt heraldycznych: z reguły ku prawemu skrajowi tarczy), w taki jednak sposób, by można było na podstawie jedynie opisu herb ten poprawnie narysować. W tym celu konieczne było wypracowanie fachowej terminologii do określania przede wszystkim figur heraldycznych, czyli tej nieskończonej ilości możliwych kombinacji dzielenia pola tarczy liniami prostymi i krzywymi. W blazonowaniu uważa się na poprawną kolejność opisywania poszczególnych elementów herbu i pól tarczy, na pełny opis występujących w danym herbie barw i figur, oraz elementów ubocznych.

Najpierw opisuje się element najważniejszy, jakim jest tarcza, następnie klejnot i labry ze wzmianką o kształcie hełmu, na samym końcu resztę elementów. Przy opisie tarczy podaje się najpierw ewentualne podziały, przy następującym opisie poszczególnych pól obowiązuje kierunek: od prawej do lewej i z góry na dół. Przy herbach wielopolowych obowiązują budujące na tej zasadzie analogiczne reguły, nieco różniące się w poszczególnych krajach. Po wzmiankowaniu barwy tarczy opisuje się kolor, kształt, liczbę i ewentualnie lokalizację godła. Figury geometryczne mają pierwszeństwo przed godłami przedmiotowymi, a godła ważniejsze, większe przed mniej ważnymi, mniejszymi. Przy opisie klejnotu obowiązują analogiczne zasady. Barwy labrów podaje się w kolejności strona zewnętrzna - strona wewnętrzna. Do określenia godeł przeciętych w pas, a więc pokazanych tylko w górnej połowie używa się często prefiksu „połu” (n.p. "połukoza"), dla opisu figur przeciętych w słup stosuje się określenie „pół” (n.p. "pół podkowy"). Uzbrojenie zwierząt o odmiennej barwie niż reszta ciała musi również być podane w blazonie.

Heraldyczne abecadłoHistoria herbów i heraldykiRegułyBlazonowaniePolska heraldyka ziemskaBibliografiaGaleriaLinkiSklepImpressum